Interview met Hans van den Heuvel, bassist van The Sheiks en Midnatt Fyran

Leuk om bandleden virtueel te ontmoeten van bands waar ik eigenlijk vrijwel niets van weet. Geweldig daarom om te ontvangen Hans van den Heuvel, bassist van the Sheiks en Midnatt Fyran. Hans als eerste de vraag waar komt jou muzikaliteit vandaan . Zat dat al in het gezin of ben je pas als puber begonnen? Wie waren je idolen?

Waarschijnlijk heb ik de muzikaliteit van mijn moeder. Zij kon heel verdienstelijk orgel spelen. In ons gezin met drie broers en een zuster, ben ik verder de enige die een instrument bespeel. Ik ben begonnen met gitaar spelen toen ik een jaar of 16 was. Ik had voor fl. 10,-- een oude gitaar gekocht die ik wat heb opgeknapt. Heb zelf een aantal lessen gevolgd, alleen de leraar, een militair, werd overgeplaatst, waardoor de lessen stopten. Na verloop van tijd heb ik mijn eerste elektrische gitaar gekocht, een Eko (zie afbeelding, alleen een andere kleur).

Ik was persoonlijk wel gecharmeerd van The Beatles, Moody Blues, Spencer Davis Group, The Hollies, Ivy League. Kortom ik had een brede interesse in muziek, maar vooral als er meerstemmige vocals in voorkwamen.

Waar woonde jij en was er jou buurt al iets van een actieve muziekscene.

Ik woonde, en woon nog steeds, in Amstelveen, waar in de zestiger jaren een scala van bandjes aktief waren. De bekendste waren wel: The Marquees, Short ‘66, Wortel één, The Squads, Outfit, The Fellows, Dems, Dat en Wat, De lieverdjes

Kun jij meer vertellen over het ontstaan van de Sheiks?

The Sheiks bestonden eerder al in een andere bezetting, met Jan Evert van Bellen (drums), Ben Penha (slaggitaar). Ik geloof dat Jan Evert ging verhuizen en waarom Ben Penha is gestopt weet ik niet. Ik weet niet wanneer de "oude" Sheiks zijn opgericht. The Sheiks in de nieuwe samenstelling zijn in het voorjaar 1965 gestart.


Op een gegeven moment stond Theo Richard Wagner bij mij voor de deur. Hij had gehoord dat ik een aardig deuntje op de gitaar kon spelen en was benieuwd of ik zin had om me bij The Sheiks aan te sluiten. Er was echter één maar: hij zocht eigenlijk een bassist. Of ik bereid was om te gaan bassen. In die tijd was ik nog niet zo principieel, dus ik zei ja. Betekende wel dat ik een andere gitaar moest aanschaffen. Zo gezegd zo gedaan. Ik ben met mijn Eko gitaar naar de winkel getogen, deze ingeruild en heb een Höffner basgitaar aangeschaft (zie afbeelding).

Het allereerste nummer dat we in de nieuwe bezetting instudeerden was: Hello Josphine van The Scorpions.

Ons eerste optreden was op 28 juni 1965 in een muziektent op het Plein 1960 in Amstelveen ter ere van de verloving van prinses Beatrix.


Hoe kwamen jullie aan platendeal en kun je wat meer vertellen over het Tanyalabel……daar heb ik nog NOOIT wat over kunnen vinden. Kun je daarnaast iets vertellen over de single. Als schrijvers staan op de single gewoon de Sheiks genoemd i.p.v. credits voor een of ander. Modern zou ik bijna zeggen, hoe ging het proces van schrijven en opnemen etc?

Een platendeal is wel een groot woord, want we hebben nooit een contract of zoiets getekend. Ik weet niet hoe we eigenlijk aan Tanya gekomen zijn. Tanya was een platenlabel uit Haarlem/Heemstede. De directeur ervan was de heer Gerard Grit. Een belangrijke hit van dat label was in die tijd: Trouw niet voor je 40 bent, van het Lowland Trio. Onze drummer Gerard Riemslag nam de drums op die plaat voor zijn rekening.

Lost Love en Running for you van The Sheiks zijn, voor zover ik me kan herinneren, op het zolderkamertje bij Gerard Riemslag ontstaan, door met elkaar wat uit te proberen. In die zin was het wel een gemeenschappelijke inspanning. Op de plaat zingt Johan van Beijnen niet mee. Het boterde al niet zo goed met Johan, vandaar.

Wat was jullie muziekstijl?

We speelden nummers van: Scorpions, Kinks, Herman and the Hermits, Hollies, kortom een mengelmoesje van populaire nummers uit die tijd.

Bij Midnatt Fyran speelden we meer Hollies achtige nummers, met veel tweestemmig zangwerk. Ook hebben we toen veel nummers gespeeld van zweedse bands, zoals: Ola and the Jinglers, The Shanes, Hepstars etc. Wij noemden dat: vrolijke beat. De nummers Always and Ever, Stop the Music en You don’t know zijn ook covers van zweedse bands.

Speelden jullie vaak live en hoe ging dat.. Kun je iets meer vertellen over het leven on the road?

We traden zeer regelmatig op. De moeder van Theo Richard was onze manager. Zij zette zich enorm in om ons op de bühne te krijgen. Zo hebben we eens in het openlucht theater van Bloemendaal gespeeld in het voorprogramma van ZZ en de Maskers


Op een gegeven moment loopt er iets fouts neem ik aan met de Sheiks en komt er een doorstart als Midnatt Fyran. Zou je om te beginnen kunnen verklappen wat dat betekend en hoe jullie aan de naam komen. Ik ben al eens benaderd door een Zweedse verzamelaar die om uitleg vroeg, die verbaasde zich hogelijk.

Er was al een tijdje wat kritiek op de performance van Theo Richard en Johan, maar ook op de wijze waarop de moeder van Theo Richard de zaken regelde. Gerard en Kees besloten toen uit de band te stappen. Ik weet nog goed dat ik door mevrouw Wagner op mijn werk werd gebeld met de mededeling dat Kees en Gerard opgestapt waren. Ik heb toen gereageerd met: “dan stap ik er ook uit”. Gerard, Kees en ik zijn toen doorgegaan en hebben Ronny Meyjes gevraagd bij ons te komen. Ronny was op dat moment sologitarist bij een andere amstelveense band The Jinks.

De zweedse naam heeft een hele simpele oorsprong. Gerard had in die tijd verkering met een Zweeds meisje die aupair in Amstelveen werkte, waar hij later mee is getrouwd. Hij was samen met haar naar Zweden geweest, waar de naam is ontstaan. Midnatt Fyran betekent middernacht vier.


Wat was muzikaal het grootste verschil. Het nummer You don’t know hoor ik een sax op en is geschreven door Ted Albert en J.H.Tania... kun je hier wat meer over vertellen?

Het grootste verschil in muzikaliteit was Ronny Meyjes, een geweldige sologitarist, die bovendien een fantastische stem had. Ronny is na het uiteenvallen van Midnatt Fyran, die in de laatste periode NOX was gaan heten vanwege die moeilijke Zweedse naam, nog als sologitarist aan de slag geweest bij: George Cash, met de top 10 hit Nightingale, Living Blues,Brainbox, Earth and Fire en als begeleidinngsgitarist van Mouth and MacNeal. Aan dat laatste zit nog een verhaal vast. Ronny was met Mouth and MacNeal in Zweden op een toernee. Toen dat was afgelopen ging hij een weekje vissen in Ierland met een vriend. Toen hij een dag of twee weg was werd zijn moeder gebeld door het management van Abba, met de vraag of Ronny het iets vond om als begeleidingsgitarist van Abba mee te gaan op hun wereld toernee. Helaas….Ronny was in Ierland niet te bereiken, waardoor dit aan zijn neus voorbij ging. Iets waar hij nog steeds een beetje ziek van is.

Hoe liep Midnatt af (van wanneer tot wanneer heeft band bestaan?)

In mei 1967 moest ik in militaire dienst. Ik kwam bij het Korps Mariniers terecht. Vrij vragen voor optredens was daar, zeker in de opleiding, niet bij. Aangezien we toen wekelijks, soms tweemaal per week, optraden besloot ik de band te verlaten. Voor mij kwam een nieuwe bassist: Paul Jansen.

Paul heeft Midnatt Fyran, toen al omgedoopt tot Nox, zo halverwege 1967 verlaten, waardoor er een einde kwam aan Midnatt Fyran/Nox.


Ben jij verder met muziek nog iets blijven doen? Hoe is het de bandgenoten vergaan?

Na mijn diensttijd ben ik nog een blauwe maandag aan de slag gegaan met een bandje uit Amsterdam. Het instuderen van nieuwe nummers kostte echter zeer veel tijd, aangezien deze jongens aan elk nummer een eigen draai wilden geven. Bovendien was toen een negerzanger erg in. Uiteraard ook bij die band. Echter de man zong zo vals als een kraai. Ik ben er toen maar mee gekapt. Kreeg in die tijd ook heftige verkering met een (buur)meisje van me. (ben ik volgende maand 40 jaar mee getrouwd). Ik wilde graag een auto kopen en heb toen mijn Fender Jazz bas verkocht. Iets waar ik tot op de dag van vandaag nog steeds vreselijk spijt van heb.

Op mijn vijftigste jaar ben ik begonnen met klassiek gitaarles. Dat heb ik zo’n vijf jaar volgehouden. Tussen 2002 en 2009 heb ik in een gelegenheidsbandje gespeeld met wat collega’s. We traden dan op op personeelsbijeenkomsten etc.

Enige maanden geleden heb ik nog een poging gedaan met een paar muzikanten uit Lisse en omstreken, maar daar voelde ik me niet zo thuis. Ik ben nog wel op zoek naar wat lui, zeg maar 45 plussers, die eens per week of twee weken willen oefenen en dan zo 1x per kwartaal of twee maanden optreden. Het liefst natuurlijk een beetje muziek uit de 60-70-er jaren.

Daarnaast de clichévraag; heb je nog iets van een leuke anekdote?

Ik kan me nog heel goed herinneren dat we een contract hadden met Jachthaven de Robinson in Landsmeer, waar we een half jaar lang een keer in de maand optraden op zondagmiddag. Achter de coulissen was een klein fonteintje waar je in de pauze wat water uit kon drinken. Aangezien de toiletten helemaal achter in de zaal waren en het nogal vol was in die zaal en bij de toiletten, gebruikten we het fonteintje dan maar als urinoir.

Een ander optreden dat ik me nog wel kan herinneren is dat in Arnhem, (kan ook Nijmegen geweest zijn) waar we in de ruïnes van een oud kasteel in de folterkamer hebben gespeeld.