Interview met Nars Rous, gitarist van The Bobby Green Selection

Leuk om bandleden virtueel te ontmoeten van bands waar ik eigenlijk vrijwel niets van weet. Geweldig daarom om te ontvangen Nars Rous, gitarist van de Bobby Green Selection. Nars als eerste de vraag waar komt jou muzikaliteit vandaan? Zat dat al in het gezin of ben je pas als puber begonnen. Waarom gitaar als instrument en wat waren je idolen?

Mijn moeder An en haar zuster Cor speelden vroeger bij een mandolineclub (haar mandoline hangt bij mij nog steeds aan de muur en vroeger speelde ik er nog wel eens op) dus ik denk dat ik de muzikaliteit van mijn moeder heb geërfd. Reeds op de lagere school wilde ik al een gitaar en ik kreeg zowaar een gitaar van een collega van mijn vader , mijn vader die als timmerman bij de ADM (Amsterdamsche Droogdok Maatschappij) werkte, wist dat collega Simon Snieder zelf gitaren maakte als hobby. Met mijn neef Dick van Voorst op gitaarles geweest(allen maar grepen/accoorden) en tijdens de afscheidsavond van de lagere school Obischool in de Batjanstraat vormde ik een duo met Johny Atsma en speelden we enkele liedjes. Waarom gitaar, je kon die altijd meenemen en erop spelen en het stond natuurlijk stoer met zo’n gitaar om je nek.

Mijn idolen in de begin fase waren The Shadows, ZZ en de Maskers en later werden dat The Who, John Mayal and the Bluesbrakers, Them, Animals , Steve Winwood en uiteraard Eric Clapton.


Ik heb wel eens begrepen dat het in Amsterdam ook nog wel meespeelde uit welk gedeelte je kwam. Waar woonde jij en was er in jou buurt al iets van een actieve muziekscene?

Ik ben geboren op 17 januari 1949 op Zeeburg (oude noodhospitaal uit de oorlog) bij de latere Schellingwouderbrug in de Indische Buurt en ben daar ook opgegroeid.In de 1e Atjehstraat nr. 63- 3 hoog, samen met broer Fred en zuster Tiny. In die tijd waren er nog niet zoveel bandjes, dat kwam later.Op de middelbare school Van Deventerschool zat ik in de klas met Wally Tax, Ron Splinter (beiden The Outsiders) en Tonny Wiertz (Mokum Beat Five) maar toen werd er nog niet opgetreden dus achteraf een hele klas met muziekmakers.

Het enige wat ik ooit heb kunnen achterhalen over de Bobby Green Selection is een 2 pagina’s groot artikel in het illustere weekblad “Katholieke Illustratie”. Kun jij meer vertellen over het ontstaan van de Bobby Green Selection?

Mijn vader Freek was een echte RAP man, dus ik ging daar ook voetballen.

Elftalfoto bij Swift op het Olympiaplein (met o.a. uiterst rechts staand Mart Smeets van Studio Sport , Bob achter doelman Peter Bakker , ik rechts ernaast en links ernaast Fred Muntenaar, Willem Wolschrijn). Bob van der Vaart en ik speelden al vanaf ons 8ste jaar bij RAP, destijds nog op de Wandelweg en later op de Boelelaan in Amsterdam Buitenveldert. Het kwam een keer ter sprake dat Bob een Farfisa orgel had gekregen en toen werd besloten om eens samen te spelen. Dat gebeurde op de zolder bij Bob zijn opa in de Reinwardstraat. Bob woonde in de Von Sezenstraat. Eerst met buurjongen Hans Beintema op drums. De hele straat kon meegenieten.


Inmiddels was RAP ook weer begonnen onder leiding van Loek Loevendie (de broer van Jazz legende Theo Loevendie) en Jaap van der Zee met een honkbalafdeling. We waren destijds zeer succesvol en is thans uitgegroeid tot de huidige PIRATES in de hoofdklasse.

Daar leerden we Lex Kroes en Han Gourdinou kennen die geen voetbalachtergrond hadden. Tijdens wedstrijden en trainingen werden beiden gevraagd samen een band te vormen en ons eerste optreden was tijdens een feestavond bij RAP op de Boelelaan. Een heel klein repertoire wat we die avond tweemaal hebben gespeeld. Daarna was het nog veel oefenen. De eerste vuurdoop was in het SpinozaLyceum bij de HubbubClub samen met Ekseption. Henk Penseel en Carl van Pel, de organisatoren hiervan werden later onze managers en hadden hier en daar contacten. Zo wonnen wij het Jordaanfestival, omdat Henk in de jury zat.

Als ik het artikel mag geloven waren jullie er ineens, is dat zo? Hoe kwamen jullie dan in ene aan een contract bij Phonogram?

Door bijna elk weekend op te treden werden we in Amsterdam snel bekend en door de contacten die Henk Penseel had , werd in Hilversum door Hans van Hemert The Game of Love opgenomen. Pas veel later werd de tweede single opgenomen en Hans van Hemert overtuigde ons dat het nummer van de Buffalo Springfield uitstekend bij ons paste. Onze muziekstijl was rock en blues met o.a. nummers van de Bluesbrakers (Pretty Woman) Gimmy some of lovin – Spencer Davis. We zagen de andere bands niet als concurrenten.

Wat voor gitaren bespeelde je in de tijd van de Bobby Green Selection?

Ik ben begonnen met een witte Vox (De Rolling Stones speelden er ook wel eens mee) die ik later inruilde voor een Rickenbacker. Daarna een Gibson ES 335 – cherry red. Meer power in die gitaar door de betere Humbucker elementen. Gaaf geluid.

Speelden jullie vaak live en hoe ging dat. Ik heb op mijn site wel eens fan gehad die nu nog praten over jullie performance en het geluid van Bobby.

We speelden altijd live en waarschijnlijk door het Hammond orgel dat een geweldige geluid geeft met alle verdere extra instrumenten zoals hawaigitaar en sitar hadden we waarschijnlijk een eigen geluid als groep mede door het repertoire. In het Spinoza Lyceum werd er vaak een Liquid light show gegeven die niet bij ons hoorde, maar wel een apart effect gaf.

Hele brutale vraag, zijn jullie toendertijd door de platenmaatschappij ik zal maar zeggen als product gestyled etc (zoals nu nog gebeurt), het artikel laat een beetje die indruk na. Kleding/hoes/professionele opnames.

Dit is slechts ten dele waar. Wij hadden zelf al de kleding laten maken door de moeders van Bob en mij, omdat we vonden dat we op het podium moesten opvallen. Peggy de vriendin van Lex was heel creatief en heeft het ontwerp voor de eerste hoes gemaakt. Voor promotiefoto’s zijn we met een fotograaf naar Kraantje Lek geweest.

Hoe is de Bobby Green Selection aan zijn eind gekomen.Hoe is daarna jou muzikale carrière verder gelopen? Hoe kijk je terug op die jaren? Wat doe /deed je voor werk? In het artikel staat dat je in de schadeverzekeringen zat?

Doordat Bob en Han naar de MOTIONS gingen viel de band uit elkaar. Hier eindigde mijn muzikale carrière. Ik had inmiddels verkering en ben toen weer in het eerste elftal van RAP gaan voetballen. Helaas de Gibson en Marshall versterker verkocht, maar spijt komt altijd achteraf.

Speel nu thuis af en toe nog op een akoestische gitaar Helmut Hanika 25A. en samen muziek maken met de kleinkinderen, ik heb er inmiddels 4.

Ik werkte ten tijde van de BGS bij De Nederlanden van 1870 op de Herengracht in Amsterdam als schadecorrespondent en ben in 1976 van de verzekeringen in de Papierverkoop terechtgekomen bij PBA papier op de Oostelijke Handelskade, welke later door een Noorse papierproducent Norske Skog werd overgenomen.

Daar heb ik de afgelopen 37 jaar gewerkt als commercieel medewerker binnendienst en inmiddels door reorganisatie vanaf 15 november ontslagen cq eerder op non aktief.

Daarom heeft het even geduurd met het antwoord omdat er veel geregeld moest worden.

Ik kijk terug op een geweldig leuke tijd en zou het zo weer overdoen.