Het ontstaan van "The Haigs" door Jaap Rog

Hoe zijn de Haigs ontstaan?

In 1962 werd het bandje The Entertainers opgericht door Wim Betlem, Ed van de Sande en Jaap Rog. Dit was , zoals alle bandjes toen in Den Haag een gitaarbandje. Iedereen probeerde met wisselend succes The Shadows en The Spotnicks etc te imiteren. Ook de Earrings en Rob van Leeuwen zijn in die stijl begonnen. In DE Eekhorn op de Leyweg speelden de Jumping Jewels van Herman Batelaan ook die gitaarmuziek. Later met Johnny Lion als Cliff Richard-kloon. Rob speelde met The Atmospheres in Scheveningen, in al die dancings als PamPam en het voormalige circus. De Earrings waren meer op de Zuiderparkbuurt gericht en wij moesten het hebben van schooloptredens als op Haganum, Grotius en Populierstraat. Wim, Ed en ik gingen naar die laatste school.. In dezelfde klas als wij zaten Jaap Eggermont en Aad den Dulk, die hadden ook een schoolbandje, The Pirates. Jaap besloeg daarin de drums en Aad bespeelde de sologitaar. De naam Entertainers werd pas in 1965 veranderd in The Haigs omdat na een plaatopname bleek dat in Z Limburg al een muziekgroepje bestond dat Entertainers heette en die hadden die naam al vastgelegd. Ik bedacht de naam Haigs als een ode aan het bekende Whisky-merk en trok dat samen met de naam van Den Haag in het Engels. Eggermont vertrok na dat groepje naar The Golden Earrings en Aad speelde leuk piano bij hun eerste LP. Rob van Leeuwen ging met een meisje om van Lyceum De Populier, hij bracht haar iedere dag naar school en haalde haar ook weer op( op de fiets natuurlijk!) Aardig wat Nederbeatgeschiedenis bij elkaar dus op die school.

Jaap Rog 1965


Wat voor type was Jaap Eggermont in die tijd?

Jaap was altijd bezig, was toen al wat nu een nerd heet, een vakidioot. Hij had de kelder van z'n ouderlijk huis aan het Frankenslag ingericht als muziekkamer, daar stonden zijn drumspullen en de apparatuur van The Pirates. Jaap hield toen al op een bezeten manier van (pop)muziek en was daar altijd druk mee. Hij was wel een aardige jongen met veel gevoel voor humor en interesse in alles wat technisch was. Verbaast me ook niets dat hij in de begintijd bij de Earrings nog even z'n HTS-diploma haalde, moet niet makkelijk geweest zijn tussen al die optredens door. Geweldig dat hij in 1981 die weergaloze imitatie van Beatles, Shocking Blue (Stars on 45) etc perfect bij elkaar produceerde! Ik zocht hem later nog wel eens op in z'n studio in Blaricum, ook daar liet hij geen minuut verloren gaan en draaide allerlei leuke reclamespots in elkaar.

Hoe ging het verder met jullie?

In 1963 werd ons groepje versterkt met zanger Frank van Leijen en drummer Jan Timmerman. Aanvankelijk werden de meest lullige liedjes gespeeld, natuurlijk van Cliff Richard maar ook Elvis, Johnny Hallyday etc. Toen Frank ook nog Sinatra-nummers wilde gaan zingen was de maat vol, in die tijd besloten we als eerste bandje in Nederland om Liverpoolse Beatmuziek te gaan spelen. Ik kreeg in '63 wat muziek kado van een vriendin in Engeland en had al snel door dat we met die stijl konden scoren. The Beatles hadden net wat nummers uitgegeven, hun tweede LP kwam uit (With The Beatles) en wij gingen als gekken oefenen om die sound te reproduceren. We waren in die tijd wat dat betreft uniek in Den Haag, in Amsterdam had je de Outsiders, die waren er ook vroeg bij, maar in Den Haag waren we een vol jaar "top of the bill"! Frank had die gevoelige stem van Mc Cartney en mijn stem leek op die dunne harde stem van Lennon. Instrumentaal waren we niet sterk maar het geluid sloeg aan, Jan Timmerman was een geweldig drummer en zalen gingen plat voor The Entertainers. Die populariteit hebben we als The Haigs later nooit meer bereikt.

Betlem / vd Sande / Timmerman / Rog / van Leijen 1963


Was die muziek écht zo origineel in die tijd?

Zeker! Vergeet niet dat The Beatles en Stones aanvankelijk niet werden gewaardeerd in Nederland. Willem Duys sloeg een aanbieding van Epstein (Beatlesmanager) af, Joost den Draaijer wist zeker dat die jongens alleen populair waren door hun kapsel en lang haar was hier nog zeer ongebruikelijk . Alleen Wally van de Outsiders had in die tijd écht lang haar! The Entertainers droegen hun haar juist over het oor en daar werd al schande van gesproken. Er waren in Den Haag ook haast geen kappers bereid om een beetje leuk te knippen... als je die niet kende werd er zo'n leuk bloempot model geknipt door je kapper.

Hoe lang duurde jullie populariteit?

Eigenlijk tot de Earrings van Sjors en Rinus en The Motions van Rob van Leeuwen ook met 'beatmuziek' verschenen in 1964. Beide groepen brachten de nederbeat professioneel en gingen met slimme managers aan de weg timmeren. Sjors met Jaap Senf en Robbie met Cees van Leeuwen. Wij waren meer een studentengroepje en als manager traden meestal vriendjes op. Er werd beweerd dat wij het muzikaal moesten afleggen tegen de nieuwe groepen en dat was zeker waar, maar wij claimden ook niet meer succes. Ik ben me in die tijd altijd goed bewust geweest van het feit dat we imiteerden. Ook de Earrings en Motions deden dat aanvankelijk, later hebben ze meer een eigen stijl ontwikkeld, van Leeuwen eigenlijk pas met Shocking Blue maar dat was dan ook een hit in 1969.

The Haigs in Zell am See


Wanneer veranderden jullie je naam in The Haigs?

Zoals gezegd maakten we in 1965 een plaatje, dat waren de nummers "Never Die" en "That's The Way She Is"(TV optreden in '65 staat op YouTube). We waren daartoe uitgenodigd door jazzcoryfee Pete Felleman van label Artone (Funckler) in Haarlem. In die tijd ging werkelijk alles mis....niemand kende de nieuwe naam, de plaat werd een half jaar te laat gereleased, zanger Frank ging te veel drinken (viel soms van het podium) en Wim Betlem werd vervangen door Rob van der Zwan.. Manager Cees van Gardingen liet ons bij muziekhandel Servaas nieuwe instrumenten kopen en betaalde die maar we maakten daarmee nooit meer de sound van weleer. Frank had de neiging "belangrijke jongens" als Jan van Veen( Veronica) en Freddy Haayen (Polydor) tegen zich in het harnas te jagen en we maakten elk optreden tot een feestje voor onszelf, niet voor het publiek. Hoewel van der Zwan een fantastisch gitarist was en is ( hij speelt nu nóg de sterren van de hemel in Beanz) paste hij niet in ons studentikoos gezelschap. Hij heeft zich behoorlijk geërgerd aan onze nogal studentikoze en vrijblijvende houding en ik denk terecht. Rob was ook toen al beroeps en Frank Ed en ik "studeerden" in Delft. Ed en ik zijn daar nog keurig ingenieur geworden, Frank verdween naar Amsterdam.

Wanneer hielden The Haigs op te bestaan?

Op zeker moment kozen Frank Ed en ik voor een carrière buiten de popmuziek. In de zomer van 1965 hield iedereen behalve Rob ermee op. Rob ging verder met manager van Gardingen en heeft later nog mooie composities als "From now on" en "Separated" gemaakt samen met Barry Hay die ook nog in de Haigs heeft meegespeeld. De samenstelling veranderde continu en in 1967 was het afgelopen met mijn oude bandje. Rob van der Zwan kreeg samen met Peter Vink van Q65 een mooie hit met een cover van 'If I Stay Too long' met Big Wheel.

De foto voor de hoes van ' Never die', gemaakt voor het gemeentehuis van Wassenaar


Waar traden jullie op in Den Haag?

De "Place to Be" was in die tijd de Marathon aan het eind van de Sportlaan, geleid door de familie Ooms,.Daar traden Motions, Earrings en wij op. Ook speelden we regelmatig in De Drie Stoepen (Prinsegracht),de Eekhoorn (Leyweg), de Houtrusthallen (daar begon ook Willem Bieler met Q65), Zuid (onder de Grote Kerk),in clubhuis Zuiderpark en op de Scheveningse Pier bij de toen bekende Hagenaar Lagor Waard. The Haigs traden in de weekends meestal op in verlaten oorden in het Oosten des lands en Zuid-Limburg.Ook Belgie werd door ons bezocht. In september 1965 maakten we een tournee door heel Nederland met de toen razend populaire zanger Dave Berry. Daar verscheen een nog onervaren Conny Vandenbos voor het eerst ten tonele.

Wat zijn je ervaringen met de Earrings in die tijd?

The Golden Earrings in 64-65 dat waren Sjors en Rinus.Wie verder meespeelden dat was in principe niet belangrijk, of dat nu Peter de Ronde, Krassenburg ofEggermont was en hoe ze ook werden geholpen door Veronica, Haayen en Senf... het waren die twee die de smaak maakten en de beslissingen namen. Zij waren 'de jongens'. Nu waren ze ook verdomd goed en werkten serieus. In tegenstelling (mogen we wel zeggen) tot bv The Haigs dronken Rinus en Sjors niet, ze rookten niet en ze dolden toen ook niet met meiden, hadden ws vaste verkering. Ze zagen er ook allebei goed uit, Sjors met dat lekkere meidenkoppie en Rinus als kloon van Neil Young. Misschien is die positie later veranderd door Hay, weet ik niet, ik zag ze na '65 nooit meer.